عنوان؟!
زندگی؟ البته که دکمه ی بازگشت دارد. اما خب، استفاده از این دکمه شرط های خودش را دارد و هر جایی و به هر دلیلی نمی شود از آن استفاده کرد! چه بسا گاهی اوقات استفاده ی نادرست از آن باعث پاره شدن فیلم شود! و اگر فیلم پاره شود… این تنها جایی است که دکمه ی بازگشت هم نمی تواند کاری بکند. فیلم پاره شده و چیزی درست نمی شود. تازه اگر هم برداری چسب بزنی فیلم را و مثلا درستش کنی باز هم یک فیلم پاره است… همیشه جای آن چسبی که زده ای تا آخر نوار معلوم است و حلقه های دورِ آن تکه ی چسب خورده رویش باد می کند. بله، زندگی دکمه ی بازگشت دارد. و البته که این دلیل نمی شود هر جوری که خواستی فیلم بگیری! دکمه ی بازگشت را که نمی شود همیشه استفاده کرد. کیفیت فیلمت میاید پایین. آهای! درست فیلم بگیر. فقط جاهایی که باید زوم کنی زوم کن نه هر جایی را! فیلم است برادر یا خواهر، زوم آرام و آهسته است، فیلمت تمام می شود. خلاصه این که حواست باشد، همین یک عدد فیلم را داری، پس قبل از این که شروع به فیلم گرفتن جدی بکنی، یکم قواعدش را بدان
پ.ن: البته دیگه زندگی ها -ببخشید- دوربین ها دیجیتالی شده، ملت نگران پاره شدن فیلمشان نیستند. به هر شیوه ای که میخواهند فیلم میگیرند. این درست نیست واقعا.
پ.ن: یه عنوان بگید. من موندم چی بنویسم 
